کتاب ها

مرگ پایانی است بر زندگی فانی و آغازی است بر یک زندگی باقی. مرگ، آغاز زندگی ای است که انسان، فرجام آن را با برگزیدن مسیر بندگی حق تعالی یا پیروی از شیطان تعیین می‎کند: داشتن حیات طیبه و همراهی با اولیای طاهرین یا حیاتی دردناک و دهشتناک و همنشینی با شیاطین انس و جن. خداوند متعال با لطف بی‎کرانش، ارسال رُسُل و انزال کُتُب کرده تا بشر را به حیات طیبه رهنمون سازد و از قُرَناء بد بر حذر دارد.

نیروی ناشناختۀ محبت

در نظام وجودی خود قوایی داریم که بعضی از این قوا را می شناسیم، همچون

بینایی، شنوایی و بویایی؛ بنابراین اگر چشممان ضعیف شود، به سرعت نزد

پزشک می رویم و اگر حسی از ما (مثلاً شنوایی) رو به کاستی بگذارد، به سرعت

به دنبال تدارک آن هستیم.

ما بعضی از توانایی های وجودمان را، گرچه بسیار عظیم اند، به عنوان قوه و

توانایی نمی شناسیم؛ ازاین رو در حفظ و نگهداری و استفادۀ درست ا ز آنها

ناتوانیم. از مصادیق نیروهای وجودی ما «محبت » و «بغض » است که خوب

آن را نمی شناسیم و نمی دانیم حد و حدود آن چقدر است و مقصود و غایتش

چیست و چگونه باید آن را حفظ کرد و چگونه به کار گرفت. حب و بغض دو

نیروی قوی در وجود انسان هستند که به هیچ وجه نمی توان آن را با توانایی های

شناخته شده مانند بویایی و شنوایی و بینایی مقایسه کرد؛ هرچند حقیقت

همین قوای ظاهری را نیز درست نشناخته ایم و در نیافته ایم که این قوا نازلۀ

قوای باطنی انسان هستند و چگونه می توان از همین طریق به قوای باطنی

دست یافت.

«حب » یعنی پیوستن و نزدیک شدن و بغض یعنی نفرت و دوری و جدا شدن.

تقریبا همه مان افسرده ایم!

این جمله ای است که توسط بسیاری از روان شناسان امروزی بارها و بارها تکرار شده و خیلی ها هم متاسفانه آن را باور داریم. دنیای امروز، با سبک زندگی جدیدش، پیشرفت ها و امکاناتی وسیع تر برای زندگی بهتر فراهم کرده اما انگار تمام این پیشرفت ها به قیمت از میان رفتن “شادی” بوده است!

اما چگونه می توان شادی را دوباره پیدا کرد؟ خداوند متعال و دین اسلام، به غیر از توصیه هایی کلی و نصیحت های اخلاقی و دینی، د راین زمینه چه راه هاو راهنمایی هایی برای بشر قرن بیست و یکمی د رنظر گرفته است؟