کتاب تفکر

در این اثر، گفتارهای معارفی و تربیتی اندیشمند فقید و استاد برجسته اخلاق، آیت الله حائری شیرازی (ره) است که با نگاهی نو و حکمت آمیز، به دین و آموزه های اسلامی می پردازد و با بیانی بدیع، اهمیت، ثمرات و شیوه های بالندگی تفکر را گوشزد می کند.

کتاب تفکر در پنج بخش تنظیم و تدوین شده است:

۱. ماهیت و ثمرات تفکر،
۲. دین و تفکر،
۳. استعمار و تفکر،
۴. تفکر و اخلاق،
۵. رشد و بالندگی تفکر.

نویسنده در این کتاب به مباحثی چون: تفکر؛ افضل عبادات، رابطه تفکر و نیاز، اندیشه؛ عامل ایجاد تحول، اصالت تشخیص عقل، تفکر؛ دعوت کننده به خیر، تفاوت تفکر و حدیث نفس، تفاوت فکر و خیال، رابطه تفکر و تعقل،

تفاوت تفکر و تعلق در چیست؟

عقل؛ زبان مشترک ما و کفار، اول قیام لله و بعد

تفکر، تفکر در آیات خدا در هم شکننده لذت ها،

تفکر؛ وجه تمایز دین انحرافی و سالم، آرزو؛ ضربان قلب، رهایی از آرزو عامل آزاد شدن فکر،

تفکر؛ عامل بصیرت، روحیه بسیجی و ایثارگرایی نیازمند تفکر، حدود حجیت عقل، استعمار نو و تعطیلی فکر، استعمار فکری یعنی پاسخ پیش از سوال،

تفکر؛ عامل حفظ هویت ملی، روش استفاده از فکر دیگران، تواضع در تفکر، نقش اخلاق در بالندگی اندیشه، اساس اخلاق به کار انداختن فکر است، اصلاح فکر، ریشه های تربیتی

تفکر، روش پرورش تفکر در حوزه، تفکر فردی و جمعی، راحت طلبی و افول تفکر، عمل؛ عامل رشد و بالندگی فکر، بیش از آنچه حرف می زنید فکر کنید، عقل تان را تعطیل نکنید و پرسش ها و پاسخ ها در این موضوع می پردازد.

دفتر نشر معارف تاکنون نه کتاب «تعلّق؛ محور تحول در انسان»، «آیینه تمام نما: گفتارهای عاشورایی»، «حکومت جهانی خدا: ۷۰ نکته اعتقادی و اخلاقی»، «با علی(ع) در صحرا: شرح دو حکمت از نهج البلاغه»، «نماز»، «تفکر»، «مربی و تربیت»، «تربیت دینی کودک» و «تحجّرگرایی» (حوزه و روحانیت) را از آیت الله حائری شیرازی (ره) منتشر کرده است.

در بخشی از کتاب می خوانیم: «استعمار کُهنه، استعمار نظامی است؛ استعمار نو چه استعماری است؟ استعمار یعنی تعطیلی فکر. نه به آن معنا که اجازه ندهد شما فکر کنید، بلکه به آن معنا که فرصت ندهد شما فکر کنید؛ آن هم نه به این صورت که اگر فکر کردید شما را بزند؛ نه، بلکه اجازه ندهد نیازها، شما را به فکر وادارد.

می خواهد به مجرد اینکه نیازی پیدا کنید، از شما رفع نیاز کند؛ این یعنی تعطیلی فکر… استعمار به همین روش جلوی تفکر را می گیرد. استعمار می خواهد اصلاً تو «نیازی» به فکر نداشته باشی…»