پیدای پنهان

عرض اعمال به محضر امام زمان (عج)

پیدای پنهان  اشاره به امام غائب از نظر امام حاضر و موجود موعود که بر مبنای اوست که ((بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء …)) یعنی امام حی موجود محور هستی و کائنات است.

نظام تشریع و ارسال رسولان و انزال کتب آسمانی و پیشوایی انبیا و اوصیای الهی، راه حرکت به‌سوی بی‌نهایت را آشکار می‌کند. پس از نبوت و رسالت که انذار و تبشیر را به عهده داشت، سلسلهٔ امامت در انبیا و اوصیا به‌صورت محبت دائمی و به‌عنوان انسانی که دیگران باید به او به‌گونه‌ای اقتدا کنند که اقوال و افعالشان را با اقوال و افعال او به‌نحو تبعیت تطبیق دهند، ادامه پیدا کرد.

امام هدایتگری است که با امر ملکوتی مردم را هدایت می‌کند؛ به‌سبب ولایت باطنی که بر مردم و بر اعمالشان دارد. هدایت امام نسبت به آنها، رساندن مردم به مطلوب و مقصود با امر الهی است؛ نه اینکه فقط راه را بنمایاند، بلکه دست افراد را گرفته و به وصال مقصود می‌رساند.

به دنبال بَیانی جدید از معارف مهدوی با رویکردی جامع نسبت به شناخت امام حی و حاضر و وظایف منتظران در قبال ایشان به عنوان عرض اعمال به ساحت ربوبی امام زمان عج، این عرض اعمال نه به عنوان مچ گیری از بندگان بلکه به عنوان دستگیری و رشد دادن توسط واسطه فیض یعنی امام زمان در مسیر طی کردن مراتب کمال است به مقصد الهی و ناحیه قرب خدا می باشد. .